AFORYZMY "O":

O kierunku sztuki można powiedzieć, że się wybił, dopiero wtedy, gdy stosują go dekoratorzy wystaw. Pablo Picasso.

O niektórych mówią, że myślą, a oni się tylko namyślają.

O obecnych się nie mówi.

Obce wyrazy mogą służyć półinteligentom jako pancerz ochronny. Carl de Vries.

Obłuda i spryt to dwa najważniejsze składniki inteligencji głupców.

Obojętność jest najłagodniejszą formą nietolerancji.

Obok nonsensu grzechu istnieje paradoks łaski.

Obowiązkowa przyjemność jest nieprzyjemnym obowiązkiem.

Od podatków ucieka za granicę co najmniej tylu ludzi, ilu ucieka od dyktatorów. James Newman.

Od rangi meczu nie zależy ranga kibica.

Odkąd egzystencjaliści odkryli, że człowiek umiera, już trudno nas czymkolwiek zaskoczyć.

Odpowiedzialni jesteśmy nie tylko za to, co robimy, lecz i za to, czego nie robimy.

Ogromnie lubię kobiety, zwłaszcza kiedy są ładne i uległe.

Ojcowie zdolnych dzieci są gorącymi zwolennikami teorii dziedziczenia. Carlo Manzoni.

"Ojcze nasz" składa się z 56 słów, Deklaracja Niepodległości - z 300, a ostatnio ogłoszone rozporządzenie rządu w sprawie cen jarzyn - z 26.911 słów. Bill Widnall.

Opinia publiczna bywa ostatnią ucieczką polityków, którzy nie mają opinii własnej. M. B. Carter.

Opinia publiczna to zdanie ludzi, których normalnie nikt o zdanie nie pyta.

Oportunista to człowiek, który nauczył się posiadać zdanie innych. Jean Cau.

Opracowanie budżetu państwa to sztuka równomiernego rozłożenia rozczarowań. Maurice Stan.

Optymista ogłasza, że żyjemy w najlepszym ze wszystkich możliwych światów, a pesymista obawia się, że to może być prawda.

Ordery ułatwiają odróżnianie polityków od kelnerów. Erich Mende.

Organizowanie chaosu kończy się chaosem organizacji.

Oto cecha naszych czasów: dużo maszyn, mało manier. John Patrick.

"P"

Pamiętniki są bombą atomową rencistów. Paul Reynaud.

Parodia to wyraz intelektualnej bezradności.

Partie polityczne nie stawiają dziś sobie pytania, czy ich program jest rozsądny, lecz czy jest atrakcyjny. Carlo Schmid.

Pesymista: optymista z praktyką życiową.

Pewnego karła wydalono z kolonii nudystów za to, że stale wtykał swój nos w cudzy interes.

Pieniądze, które mamy, są narzędziem wolności. Pieniądze, za którymi się uganiamy - narzędziem niewoli.

Pierwszym objawem starzenia się jest miłość do życia.

Pies jest przyjacielem człowieka, ale jego pchły nie.

Pies wyje do księżyca, człowiek do mikrofonu.

Piwo jest napojem chłodzącym zapał do pracy.

Plotka jest jak fałszywe pieniądze: porządni ludzie ich nie produkują, ale bezmyślnie przekazują dalej. Claire Booth Luce.

Płonący nie rzuca cienia.

Po niektórych salwach śmiechu pozostają ranni.

Pochodzenie od małpy jest prywatną sprawą każdego z nas.

Podłoga, choćby nie wiem jak deptana - zawsze jest sobą.

Podobno przedsiębiorcy pogrzebowi należą do najbardziej oddanych miłośników sztuki lekarskiej.

Podobno seks jest to maksimum radości bez jednego uśmiechu.

Podróż kosmiczna jest triumfem rozumu i klęską rozsądku. Max Born.

Podróże kształcą wykształconych.

Podstawowa reguła telewizji: program, który chociaż częściowo można zrozumieć z zasłoniętymi oczyma lub zakrytymi uszami - jest zły. Eugen Kogon.

Poeta powinien być czytany, a nie oglądany. Cecil Day-Lewis.

Poezja to przemiana krwi w atrament. Thomas S. Eliot.

Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć kilka instrumentów. Aleksander Spoerl.

Pokój jest niepodzielny. Wojna również. Harold Wilson.

Politycy, którzy w opozycji zachowywali się jak odrzutowce, stają się w rządzie spokojni jak szybowce. Ignazio Silone.

Politycy mają skłonność do myślenia o następnych wyborach, a nie o następnym pokoleniu. Ronald Reagan.

Politycy wydostają się na szczyty dlatego, że większość z nich nie ma zdolności, dla których chciano by ich zatrzymać trochę niżej. Peter Ustinov.

Polityczni mówcy są jak automaty: górą wrzuca się pół myśli, a dołem wychodzi całe zdanie. Alberto Moravia.

Polityk jest jak pies, który drapie się tam, gdzie go wcale nie swędzi. Ngame Buka.

Polityka to scena, z której czasami lepiej słychać suflerów niż aktorów. Ignazio Silone.

Polityka zagraniczna to turystyka na koszt państwa. Pierre Acon.

Politykowi nigdy nie wolno mówić "nigdy". Lyndon B. Johnson.

Polska wódka jest najlepsza, lecz polski pijak najgorszy.

Pomyślałem sobie kiedyś, że najlepsza dla mnie byłaby japońska żona, chiński kucharz, angielski dom i amerykański dochód. I jeszcze pomyślałem, że najgorszy byłby japoński dom, angielski kucharz, amerykańska żona i chiński dochód. Herbert Achtebusch.

Popularność jest jak księżyc. Jeśli się nie powiększa, to się zmniejsza.

Porządek trzeba robić, nieporządek robi się sam.

Potencja nie czyni potentata.

Potęga rzeki w jej dopływach.

Powiedz mi, jakie książki masz w domu, a powiem ci, kim jesteś.

Pozostawiamy wychowanie swych dzieci szkołom, ulicy i sądom dla nieletnich.

Praca oddala od nas trzy wielkie niedole: nudę, występek i ubóstwo.

Prasa musi mieć swobodę mówienia wszystkiego, by niektórzy ludzie nie mieli swobody robienia wszystkiego. Louis Terrenoire.

Prasa to sumienie z papieru. Malcolm Muggeridge.

Prawda jest jak kobieta: im młodsza, tym głupsza; im starsza, tym pewniejsza.

Prawda leży pośrodku - może dlatego wszystkim zawadza.

Prawda musi być uszminkowana, inaczej nikt w nią nie uwierzy. Edgar Faure.

Prawdziwa władza stara się o to, by nie wpadać w oczy. Harold Nicholson.

Prawdziwy poeta musi być stary w momencie, kiedy pisze swój pierwszy wiersz.

Prawdziwy problem życiowy w dzisiejszych czasach: mieć dość czasu na myślenie. Edward Heath.

Prezenty dostają tylko ci, którzy się mogą zrewanżować.

Problemy polityczne są jak ser camembert: gdy odkłada się je na dłużej, to zaczynają cuchnąć i rozłażą się. Edgar Faure.

Produkcja zbyt wielu użytecznych rzeczy prowadzi do wytworzenia zbyt wielu bezużytecznych ludzi.

Prognozy mają dziś krótki żywot; tak samo politycy. Helmut Schmidt.

Propaganda polityczna to sztuka czynienia innych nielubianymi. Henri Tissot.

Prowokacyjny jest każdy pisarz, który pokazuje rzeczywistość taką, jaka jest naprawdę. Siegfried Unseld.

Przemawianie jest jak stosunek miłosny: każdy dureń może zacząć, ale doprowadzenie do końca wymaga pewnej zręczności. Lord Mancroft.

Przesądy są rozumem głupców.

Przez dziury w butach czuje się grunt pod nogami.

Przeciętny Amerykanin nie potrzebuje ani zegara, ani kalendarza. W czasie orientuje się według seriali telewizyjnych. Jerry Lewis.

Przeciwnicy ludożerstwa pożarli się nawzajem.

Przegrać to nie znaczy nie mieć racji. Lord Hailsham.

Przepisy o tyle nas obchodzą, o ile my obchodzimy przepisy.

Przestępstwo przeciwko wszystkim nie zagraża nikomu.

Przez telewizję świat stał się wsią, a spora część programów przypomina wsiowe plotki. Marshall McLuhan.

Przy białym winie myśli się o głupstwach; przy czerwonym winie mówi się głupstwa; przy szampanie robi się głupstwa. Henri Vidal.

Przy okrągłym stole zawsze siada za dużo ludzi.

Przyjaciół poznajemy w biedzie. Ale tylko biednych przyjaciół.

Przyjęcie koncepcji jednostronnego rozbrojenia byłoby czymś w rodzaju zachowania się dziewicy w burdelu. David Penhaligan.

Przypadkowy bohater nigdy nie wspomina o przypadku.

Przyrzekamy dużo, aby się uchylić od dania czegokolwiek.

Przyszłość literatury jest w aforyzmie. Nie można go sfilmować.

Przyszłość ludzi staje się jasna: będą lokajami robotów. Jules Romains.

Przyszłość, zanim wkracza, zawsze przedtem puka. Fran‡ois Mauriac.

Pustą głową łatwiej jest potakiwać.

Następne aforyzmy : [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14]